Vandaag besteld, morgen spijt

Coolblue introduceerde same-day delivery. Bol en Wehkamp bleven niet achter. En ergens in een logistiek centrum vertrekt een halfleeg busje de weg op, want het pakket moet er vanavond zijn. Niet omdat de klant erop wacht. Maar omdat ze bang zijn marktaandeel te verliezen als ze het niet doen. Zo werkt de wapenwedloop van snelheid. Totdat Coolblue stopte en same-day thuisbezorging inruilde voor ophalen in de winkel.

Next day werd de norm. Same-day werd de verwachting. En bezorging binnen twee uur lonkte kortstondig als de volgende belofte. Heeft de consument hierom gevraagd of hebben we hem zo geconditioneerd dat hij het nu verwacht?

De prijs van snelheid

Same-day delivery klinkt als ultieme service. In werkelijkheid dwingt het tot logistieke keuzes die niemand hardop wil benoemen. Omdat pakketten zo snel mogelijk weg moeten, rijden busjes halfleeg de straat op. Niet de optimale route, maar de snelste. Elke minuut die je wint aan de voorkant, kost meters uitstoot aan de achterkant. Snelheid van levering leidt ertoe dat bezorgwagens niet vol zijn, waardoor de milieu-impact per item groter wordt.

En de consument? Bijna de helft geeft aan best wat langer te willen wachten, mits dat zorgt voor verantwoorde bezorging. De sector racet, terwijl de klant allang klaar is om af te remmen.

Drie dagen is geen straf

Bij de webshop waar ik werk bieden we al jaren een bezorgoptie aan met een levertijd van binnen drie werkdagen. Geen campagne, geen groene vinkjes die nergens op slaan, gewoon een eerlijke keuze in de checkout. Het resultaat? Bijna 7 op de 10 Nederlandse klanten kiest voor die optie. 

Drie dagen is geen straf. Drie dagen is ruimte voor de webshop om zonder stress te picken en te verpakken, voor de bezorger om routes te bundelen en voor de sector om af te stappen van een belofte die niemand duurzaam voordeel brengt. Stephan van den Eijnden, commercieel directeur e-commerce bij PostNL, noemt het ‘best day delivery’: niet de snelste dag, maar de slimste dag voor consument, bezorger én retailer.

Die halfvolle busjes rijden morgen weer. En overmorgen. Zolang de e-commercesector snelheid boven verantwoordelijkheid stelt, betalen wij allemaal de rekening. De vraag is niet of dat moet veranderen. De vraag is wie de volgende is die het lef heeft om ermee te stoppen.